Intervisie is een manier waarop collega’s met een vergelijkbare werkachtergrond samenkomen om werkervaringen te bespreken en van elkaar te leren. In een kleine groep praat je over situaties die je in je werk tegenkomt. Het gaat niet alleen om de situatie, maar vooral om wat jij ervan kunt leren. Door naar elkaar te luisteren en verhelderende vragen te stellen, help je elkaar om nieuwe inzichten te krijgen en uitdagingen beter of anders aan te pakken in de toekomst. Iedereen kan tips en oplossingen aandragen, en zo leer je samen hoe je je werk beter kunt doen en groei je als zorgprofessional in je vak. Dit wordt dan ook wel collegiale coaching genoemd.
Het gaat over ‘echte’ situaties, dus geen zelfbedachte situaties. Met andere woorden: je hebt de situatie onlangs meegemaakt of deze staat binnenkort te gebeuren. Iedere werksituatie die je beter wilt kunnen begrijpen of waar je graag op een andere manier mee om zou willen gaan, kunnen ingebracht worden.
Niet altijd. Sterker nog, het kan zelfs waardevol zijn om van een ander te horen hoe hij of zij iets tot een succes heeft gemaakt. Ook hiervan kun je namelijk veel van leren!
Bij intervisie zijn er tijdens de bijeenkomst drie rollen in de groep.
De inbrenger is degene die een werksituatie inbrengt waar hij of zij een leervraag over heeft.
De deelnemers zijn degenen die de ingebrachte werksituatie grondig gaan onderzoeken door vragen te stellen en goed te luisteren. Pas als alle informatie boven tafel is, wordt er samen een conclusie getrokken, advies gegeven en oplossingen aangedragen.
De intervisiebegeleider bewaakt de tijd, de structuur van de gekozen intervisiemethode en begeleidt het individuele- en groepsproces. Daarnaast richt hij zich ook op het aanleren van intervisievaardigheden, zoals luisteren, het stellen van open vragen, samenvatten en het op de juiste wijze feedback geven en ontvangen.
Het korte antwoord is: nee. Je veilig voelen is namelijk een belangrijke basisvoorwaarde voor succesvolle intervisie. Daarom is er geen leidinggevende in de groep aanwezig, óf een deelnemer die als taak heeft om een andere deelnemer(s) te beoordelen. Iedereen moet zich vrij voelen om ook zijn blunders te bespreken.
Ja, die zijn er zeker. Wanneer de groep voor het eerst bij elkaar komt, maakt de groep zelf afspraken met elkaar. Zo creëer je duidelijkheid in de doelen van de intervisie en in de verwachtingen die binnen de intervisiegroep leven. Denk bijvoorbeeld aan geheimhouding: wat mag wel en wat niet naar buiten komen? Hoe kunnen we een veilige sfeer creëren? Wat verwacht ik van mijzelf en van de anderen? De deelnemers gaan hierover met elkaar in gesprek en leggen dit vast in een ‘intervisiecontract’.
Een intervisiegroep bestaat uit minimaal 5 tot maximaal 8 deelnemers. Bij een te kleine groep is er te weinig variatie in visies en bestaat het risico dat er bij uitval of afmelding te weinig deelnemers overblijven om de intervisie door te laten gaan. Bij een te grote groep is er juist te weinig ruimte en aandacht om de inbreng van alle deelnemers aan bod te laten komen.
De meeste groepen komen 5 tot 6 keer per jaar bij elkaar. Zo is er voldoende tijd tussen de bijeenkomsten voor zelfreflectie, ontwikkeling en voorbereidingen voor de volgende bijeenkomst.
De meest ideale locatie is niet op de werkplek zelf. Even weg uit de hectiek van alledag, zodat iedereen zich kan focussen op de intervisie. Lukt dit niet? Zorg er dan voor dat je een ruimte hebt waar je geen last hebt van storingen van buitenaf, zoals lawaai, mensen die spontaan binnenkomen lopen, telefoons die afgaan, etc.
Ik ontwikkel mijn aanbod altijd op maat. Daardoor is het altijd uniek en passend bij de behoeften van de zorgprofessional, het team of de organisatie. Heb je een vraag? Wil je kennismaken of even overleggen? Dat kan natuurlijk altijd! Ik ben bereikbaar op 06-30963858 of stuur een e-mail.